In memoriam

C.B. Kneppers
(13 mei 1917 – 28 oktober 2010)

Kees Kneppers trad in september 1949 in dienst van The Coca-Cola Export Corporation Holland Branch als fieldman (vertegenwoordiger). Hij groeide echter al spoedig uit tot de rechterhand van Hans Westerman, de één maand voor hem aangetreden nieuwe directeur van The CCEC Holland Branch. Als verkoopleider was Kees Kneppers ten nauwste betrokken bij de naoorlogse reorganisatie van de productie-, distributie- en verkooporganisatie van Coca-Cola in Nederland. Die reorganisatie kwam erop neer dat er een landelijk dekkend netwerk van zelfstandige Coca-Cola bottelmaatschappijen werd opgezet ter vervanging van de (deels nog) vooroorlogse agentschappen. Het is mede aan Kneppers beminnelijke en diplomatieke stijl te danken geweest dat dit reorganisatieproces zonder grote kleerscheuren verlopen is: agenten die zich tot bottelaars wilden omvormen werden hiertoe ruimschoots in de gelegenheid gesteld. Pas in 1966 werden de laatste Coca-Cola agentschappen opgeheven.

Als verkoopleider was voor Kneppers ook een zeer belangrijke rol weggelegd in het regulier overleg over prijzen, leverings- en verkoopvoorwaarden en andere issues tussen The CCEC Holland Branch en de (uiteindelijk) negen Nederlandse Coca-Cola bottelmaatschappijen. Grote invloed heeft Kneppers ook uitgeoefend op de manier waarop Nederlanders na de oorlog (opnieuw) hebben kennis gemaakt met de frisdrank Coca-Cola. In talloze Nederlandse straten werden in de jaren vijftig huis-aan-huis gratis flesjes Coca-Cola uitgedeeld door ingehuurde dames die gestoken waren in Coca-Cola tenue. Kneppers achtte deze vorm van bemonstering (veel) effectiever dan bemonstering door de zogenaamde routeverkopers. In dit verband mocht Kneppers graag opmerken dat je huisvrouwen (degenen die verantwoordelijk waren voor de aankoopbeslissing) met huisvrouwen moest vangen en niet met vreemde mannen aan de deur. Toen The CCEC Holland Branch in 1967 een reclamecampagne initieerde die veel te veel afweek van de Amerikaanse Coca-Cola campagne van McCann-Erickson, werd Kneppers daarvoor vanuit Atlanta zwaar op zijn vingers getikt – om enkele jaren later niet zonder gevoel van triomf te moeten bemerken dat juist die gewraakte Nederlandse reclamecampagne door Atlanta en McCann-Erickson ten voorbeeld was genomen in een nieuwe wereldwijde campagne die gericht was op een wat jeugdiger en trendgevoeliger publiek.

Als directiesecretaris van The CCEC Holland Branch heeft Kneppers in de jaren zeventig en tachtig ook nog een groot deel van het opschalings- en fusieproces meegemaakt dat er uiteindelijk toe zou leiden dat alle Nederlandse Coca-Cola bottelaars zich verenigd wisten in één bedrijf (1988).

Kees Kneppers heeft zich namens Coca-Cola ook binnen de BBM – de toenmalige brancheorganisatie van de frisdrankenindustrie – zeer actief betoont. Hij heeft vanaf het midden van de jaren vijftig regelmatig de vergaderingen van de zogenaamde Sectie fabrikanten bijgewoond en is in diverse BBM-commissies actief geweest. Ook heeft hij diverse malen voordrachten gehouden op BBM-studiedagen. Die voordrachten waren altijd goed voorbereid en blonken uit door een heldere betoogtrant.

Kees Kneppers was naast een betrokken Coca-Cola man ook een zeer beminnelijk, hoffelijk en attent mens. Zijn goede manieren en omgangsvormen zullen binnen – en vermoedelijk ook buiten – de branche niet snel worden vergeten.